«Հայկոն ինձ ու Հասմիկ Կարապետյանին լուսանկարեց՝ ցույց տալու համար, թե ինչքան նման ենք…». 22 տարի առաջ նկարահանվեց այս հոլովակը

 «Հայկոն ինձ ու Հասմիկ Կարապետյանին լուսանկարեց՝ ցույց տալու համար, թե ինչքան նման ենք…». 22 տարի առաջ նկարահանվեց այս հոլովակը

«Երեւանի գիշերներում» հայտնի ստեղծագործության Հայկոյի մեկնաբանությունը շատերի համար ամենասիրելիներից է:

Երգիչը 22 տարի առաջ այն ներկայացրել էր գեղեցիկ տեսահոլովակով, եւ այսօր BRAVO.am-ի համար իր հիշողություններով է կիսվել հոլովակի հերոսուհին՝ ջութակահար Սոնա Ազարյանը: Նա միջազգային մրցույթների դափնեկիր է, Յուրի Բաշմետի գլխավորությամբ աշխատել է Ռուսաստանի պետական նվագախմբում, 2015 թվականին Հայաստան վերադառնալուց հետո հիմնել է Էդվարդ Միրզոյանի անվան լարային քառյակը:

2 տարի առաջ եմ հիշել Հայկոյի հետ մեր տեսահոլովակի մասին: Փորձում էի գտնել, բայց համացանցում ոչ մի տեղ չէր պահպանվել: Հետո մայրիկիս բնակարանում VHS-ի վրա գտա ու հրապարակեցի:

«Արտ 13» ստուդիա կար, որտեղ մոնտաժվում էր իմ մենահամերգը, հենց այնտեղ էլ Հայկոն ու Հասմիկ Կարապետյանը տեսել էին ինձ: Ուզում էին նկարել «Երեւանի գիշերներում» երգի տեսահոլովակը, կարծեմ՝ Հասմիկն ինքը մտադրություն ուներ հերոսուհին լինել, բայց հետո որոշեցին իրենց անձնական կյանքը չհանրայնացնել եւ ինձ ընտրեցին: Հենց Հայկոն էլ ինձ ու Հասմիկ Կարապետյանին լուսանկարեց՝ ցույց տալու համար, թե ինչքան նման ենք. երկուսս էլ այն ժամանակ ակնոց էինք դնում: Ցավոք, լուսանկարը չեմ կարողանում գտնել:

1998 կամ 1999 թվականին տեսահոլովակի ռեժիսոր Հրաչ Քեշիշյանի առաջարկով հանդիպեցի Հայկոյի հետ: Ներկայացրել էին, որ երիտասարդ երգիչ է, նախկին ջութակահար ու ցանկանում է տեսահոլովակ նկարել: Այդպես էլ ծանոթացանք, երկու օր տեւեցին նկարահանման աշխատանքները:

Մինչ նկարահանումները նախապատրաստական աշխատանք չենք տարել, ամեն ինչ հենց ընթացքում է արվել. ռեժիսորից ստացել ենք հրահանգներն ու կատարել: Իմ տեսահոլովակներն էլ են այդպես նկարվում՝ հենց տեղում, առանց փորձերի: Բնականաբար, առանց գումարի եմ նկարվել, պարզապես ուզում էի օգնել գործընկերոջս:

Նկարել ենք Պուշկինի փողոցում՝ Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցի հարեւանությամբ գտնվող շենքերից մեկի կտուրում: Զվարճալի էր, որ կտուրի վրա նկարելու ընթացքում Քեշիշյանը խնդրեց հանել ակնոցս, ու ես համարյա սայթաքելու էի. հազիվ պահեցի ինձ:

Կադրը՝ «Երեւանի գիշերներում» տեսահոլովակից

Տեսահոլովակում տատիկիս էլ եմ մարմնավորում, իսկ երիտասարդ հերոսը հենց առաջին օրն ընկել էր, ոտքը վնասել, դրա համար էլ պարելու ժամանակ շատ լուրջ է, քանի որ ոտքը սարսափելի ցավում էր:

Պապիկի դերակատարի հետ փողոցում էին ծանոթացել, եթե չեմ սխալվում՝ ակորդեոնիստ էր, ու խնդրել էին, որ ինքն էլ նկարվի: Տեսահոլովակում նվագող երաժիշտներն իմ համակուրսեցիներն են:

Կադրը՝ «Երեւանի գիշերներում» տեսահոլովակից

Ռուբեն Հախվերդյանի կատարումները չափազանց սիրում եմ, այդ երգն էլ մանկուց շատ եմ լսել: Միանգամից համաձայնեցի, ինձ հետաքրքիր էր տեսնել, թե ինչպես են բեմադրելու «Քո հանգուցյալ տատիկի սենյակում, ուր մահճակալն էր անվերջ ճռճռում» (ծիծաղում է,- խմբ.) հատվածը, բայց Հայկոն որոշել էր հանել այդ երկտողը:

Հախվերդյանի դրայվը չկա, բավական հանգիստ տեսահոլովակ է ստացվել, ավելի շատ ռոմանսի է նման՝ Հայկոյի ոճում:

Որպես երաժիշտ՝ միանգամից գնահատեցի Հայկոյի տեմբրը, ձայնը: Նորություն չի, որ շփման մեջ շատ հաճելի էր: Հասմիկն էլ ներկա էր նկարահանումներին, անընդհատ մեր կողքին էր: Շատ գեղեցիկ զույգ էին, զարմացա, երբ իմացա, որ բաժանվել են, իհարկե, մի քիչ էլ տխրեցի:

«Երեւանի գիշերներում»-ն այն տարիներին շատ մեծ աղմուկ հանեց, անընդհատ ցուցադրում էին հեռուստատեսությամբ: Ես ամբողջ օրը գործիքս ուսիս գնում էի կոնսերվատորիա, համերգների կամ հյուրախաղերի եւ ամենուր՝ օդանավակայանում, հացի խանութում, թե աղբ թափելիս, ինձ ճանաչում էին ու ասում՝ «այն քնքուշ սեւահերը» (ծիծաղում է,- խմբ.):

Այդ հանգամանքն ինձ շատ էր ծիծաղեցնում, հասկացա, թե ինչպես են ճանաչում ձեռք բերում, թեեւ դասական երաժշտության ոլորտում հայտնի էի: Քանի որ շատերը դասական համերգների չէին գնում, մտածում էի, որ գոնե ազդագրերի վրա ինձ տեսնելիս դասական երաժշտություն լսելու ցանկություն կառաջանա:

Վերջին անգամ Հայկոյին դպրոցում եմ հանդիպել, որտեղ մեր երեխաները հաճախում են եւ արդեն 5-րդ դասարանում են սովորում: Յուրահատուկ օր էր, որ երկուսս էլ գնացել էինք ու պատահական հանդիպել: Երկու տարի առաջ էր, շատ ջերմ ու ընկերական ողջունեցինք իրար:

Ընդհանուր ընկերներից իմացա, որ Հայկոն հիվանդանոցում է:

Մահվան լուրը լսելուց հետո շատ մեծ ցավ ապրեցի, ահավոր ափսոսանք, քանի որ որպես երաժիշտ՝ դեռ շատ բաների կհասներ: Յուրահատուկ ձայն ուներ, դեռ տարիներ առաջ, երբ նկարվեցի նրա տեսահոլովակում, ուրախ էի, որ որակյալ նախագծում եմ մասնակցություն ունեցել: Նրա արվեստի երկրպագուն չեմ եղել, բայց հասկանում եմ, որ մեծ մակարդակի երաժիշտ ու տաղանդավոր մարդ էր:

Առաջին հերթին ուզում եմ Հայկոյի բարեկամներին համբերություն մաղթել: Գիտեմ, որ որդու հետ շատ կապված էր: Նա տաղանդավոր ծնողների բալիկ է, ու հույս ունեմ, որ այն, ինչ Հայկոն չի հասցրել անի, ինքը կյանքի կկոչի:

Հասմիկ Բաբայան

Facebook Comments

ԱՅԼ ԼՈՒՐԵՐ